Als rector magnificus van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR) steun ik de doelen van het programma Erkennen & Waarderen volledig. Het is belangrijk om te begrijpen hoe de academische gemeenschap tegen de cultuurverandering aankijkt. Een eerste blik op de landelijke resultaten van de cultuurbarometer laat zien dat de verschillende ambities uit het programma breed worden gedragen en dat een aanzienlijk deel van de academici (enigszins) bekend is met het programma.Dit betekent dat er nog veel terrein te winnen is! Het feit dat een groot deel van de respondenten aangeeft zich niet helemaal erkend en gewaardeerd te voelen, benadrukt de noodzaak van het programma. Erkennen & Waarderen moet niet slechts een loze kreet of een containerbegrip worden, dat is het wat mij betreft ook zeker niet. Wel is de verandering vanuit het programma Erkennen & Waarderen nog onvoldoende zichtbaar voor de medewerkers op de werkvloer. In zekere zin is dat logisch, omdat de keuze voor een duurzame cultuurverandering inhield dat de veranderaanpak zich richtte op de vertaling van de position paper Ruimte voor ieders talent naar de context van de verschillende instellingen. Die vertaalslag is inmiddels gemaakt, wat betekent dat het tijd is om de veranderingen zichtbaarder te maken en academici daar actiever bij te betrekken.
Als leiders hebben wij hierin een grote verantwoordelijkheid. Zonder goed en volhardend academisch leiderschap werkt de cultuurverandering niet door in de bredere organisatie. Binnen de EUR hebben we al een aantal mooie stappen gezet en groeit de groep van academici die bekend is met het programma en eraan bijdraagt. Ik ben erg enthousiast over de goede samenwerking met én tussen de verschillende faculteiten, de gedifferentieerde loopbaanpaden die al zijn ontwikkeld en het toenemend gebruik van narratieven.
Erkennen & Waarderen is niet alleen een programma dat inzet op het veranderen van instrumentarium; het is een toekomstvisie die de kern vormt van ons streven naar academische excellentie en inclusiviteit. De beweging naar een nieuwe academische cultuur biedt ruimte aan en heeft waardering voor diverse talenten én mensen. Daarbij moeten we blijven luisteren naar de uitgesproken zorgen over en de onbekendheden met het programma. We hebben als werkgevers een grote verantwoordelijkheid; om te waarborgen dat de samenwerking op landelijk niveau wordt voortgezet en dat bijvoorbeeld de keuze voor een gedifferentieerd loopbaanpad geen negatieve weerslag heeft op carrièremogelijkheden. Ook is het cruciaal om de wereldwijde ontwikkelingen te volgen, zodat onze wetenschappers op internationaal niveau kunnen blijven opereren. Het is kortom onze plicht om transparant te zijn over de keuzes die we maken én over de uitdagingen die we nog voor ons zien. Goed leiderschap stimuleren blijft essentieel!
Laten we samen stappen blijven zetten richting een academische cultuur van erkenning, waardering en werkplezier. Op deze plaats doe ik graag een extra handreiking naar de early career academics. Jullie inbreng is cruciaal in een duurzame cultuurverandering. Alleen samen en met een ruime blik kunnen we een blijvende impact maken. Niet alleen op de academische wereld, maar op de maatschappij als geheel.
Annelien Bredenoord, rector magnificus Erasmus Universiteit Rotterdam